Osteochondroza szyjna jest dystroficzną dysfunkcją krążków międzykręgowych w odcinku szyjnym kręgosłupa. Choroba objawia się silnym bólem głowy, szyi i górnej części pleców.
Niebezpieczeństwo osteochondrozy polega nie tylko na pogorszeniu jakości życia, ale także na ryzyku niepełnosprawności.
Cechy przebiegu SCH u kobiet
Objawy rozwoju chorób kręgosłupa u kobiet i mężczyzn są praktycznie takie same, jednak nadal istnieją pewne różnice. U kobiet osteochondroza szyjna jest diagnozowana częściej. Wyjaśnia to cechy anatomiczne.
W przeciwieństwie do kobiet, mężczyźni mają dobrze rozwinięte mięśnie obręczy barkowej, które podtrzymują odcinek szyjny kręgosłupa.
Odniesienie. Na stan kręgosłupa negatywnie wpływa ciąża i późniejszy okres opieki nad dzieckiem.
Przyczyną rozwoju osteochondrozy szyjnej u kobiet mogą być zmiany hormonalne zachodzące w procesie starzenia. Po menopauzie w tkance chrzęstnej obserwuje się spowolnienie procesów metabolicznych i odżywczych.
Przyczyny i czynniki
Istnieje wiele przyczyn rozwoju SCH u kobiet. Najczęstsze są zmiany w organizmie związane z menopauzą. W tym okresie ilość progesteronu w organizmie kobiety znacznie spada. W wyniku tych procesów podparcie kręgosłupa ulega osłabieniu. Inne powody to:
- problemy z krążeniem krwi;
- siedzący tryb życia;
- obecność nadwagi;
- duża aktywność fizyczna;
- słaba odporność;
- dziedziczność;
- urazy kręgosłupa;
- problemy z poziomem hormonów;
- hipotermia.
Lista czynników prowokujących jest dość obszerna. Kobiety muszą szczególnie uważnie monitorować swój stan zdrowia i wspierać swój układ odpornościowy.
Objawy
Jak objawia się choroba na wczesnym etapie?
Ważne jest, aby szybko rozpoznać oznaki rozwoju choroby. Wczesne objawy obejmują:
- uczucie sztywności szyi;
- nagłe pojawienie się chrapania podczas snu;
- częste bóle głowy;
- dyskomfort w palcach i ramionach;
- okresowe drętwienie kończyn;
- kłujące bóle promieniujące do szyi.
Lokalne znaki
W przypadku osteochondrozy szyjnej występuje wiele lokalnych objawów. Należą do nich następujące przejawy:
- zwężenie;
- zespół odruchowo-irytacyjny;
- zespół korzeniowy;
- zespół sercowy.
Zwężenie wiąże się ze słabym krążeniem w dotkniętym obszarze. Pacjent odczuwa sztywność i ból. Może wystąpić drętwienie i mrowienie w kończynach.
Zespół odruchowo-podrażnieniowy może objawiać się uczuciem pieczenia i mrowienia. Ból może promieniować do stawu barkowego lub klatki piersiowej.
Zespół korzeniowy powoduje bóle głowy. Czasami występują problemy z mową.
Zespół sercowy w swojej naturze przypomina atak dusznicy bolesnej. W niektórych przypadkach wzrasta ciśnienie krwi i pojawia się arytmia.
Objawy ostrego stanu
W ostrej fazie obserwuje się deformacje kręgów, które uciskają tętnicę kręgową. Ze względu na to, że krew nie przepływa do mózgu, obserwuje się następujące nieprawidłowości:
- zaburzenia mowy;
- zawrót głowy;
- szum w uszach;
- podwójne widzenie.
Ból może promieniować do żołądka, serca i płuc. Kiedy zakończenia nerwowe kręgosłupa szyjnego zostaną uszczypnięte, pojawia się ból ciągnący od szyi do łopatek.
Etapy choroby i ich charakterystyczne cechy
SHOC zachodzi w kilku etapach. Każdy z nich ma swoje charakterystyczne objawy. W sumie istnieją 4 główne etapy rozwoju osteochondrozy:
- W początkowej fazie choroba wygląda jak odwodnienie jądra miażdżystego. U pacjenta pojawiają się pęknięcia pierścienia włóknistego.
- Drugi etap obejmuje zwiotczenie mięśni i więzadeł. W rezultacie dochodzi do zaburzenia równowagi motorycznej kręgów. Ten etap choroby charakteryzuje się przemieszczeniem kręgów.
- Trzeci etap rozwoju charakteryzuje się bardziej wyraźnymi objawami. U pacjentów rozwijają się występy krążków międzykręgowych i artroza.
- Czwarty etap jest ostatnim. Charakterystyczną cechą są osteofity. Na powierzchni kręgów tworzą się narośla kostne. Obserwuje się przerost tkanki włóknistej.
W przypadku braku terminowej diagnozy i leczenia choroba może prowadzić do niepełnosprawności.
Diagnostyka
Gdy pojawią się pierwsze objawy choroby, należy zgłosić się do lekarza w celu wykonania badań i przepisania odpowiedniego leczenia. Oprócz zbierania wywiadu lekarz przepisuje szereg badań diagnostycznych.
Instrumentalne metody badań
Instrumentalne metody diagnostyczne pomogą w postawieniu najdokładniejszej diagnozy i określeniu stanu pacjenta. Najczęściej przepisywane są następujące procedury:
- prześwietlenie;
- badanie mielograficzne;
- Ultradźwięk;
- MRI.
Aby uzyskać obraz całego kręgosłupa lub jego dotkniętej części, konieczna jest zwykła radiogram. Za jego pomocą lekarz będzie w stanie ustalić lokalizację patologii. W przypadku osteochondrozy obraz kręgosłupa może wykazać obecność narośli kostnych i zwężenie krążka międzykręgowego.
Bardziej złożonym typem diagnozy jest badanie mielograficzne. Polega na wstrzyknięciu płynu kontrastowego do kanału rdzenia kręgowego.
Ważny. Procedura ta może być niebezpieczna, ponieważ może spowodować reakcję alergiczną lub uszkodzenie rdzenia kręgowego.
Badanie to pozwala nam zbadać wewnętrzną strukturę kanału kręgowego.
CT i MRI należą do najskuteczniejszych metod diagnostycznych. Na podstawie ich wyników można odróżnić osteochondrozę od innych chorób o podobnych objawach.
Leczenie
Terapia lekowa
Leczenie osteochondrozy szyjnej powinno być kompleksowe. Ważną częścią jest terapia lekowa. W większości przypadków przepisywane są następujące grupy leków:
- środki przeciwbólowe;
- przeciwzapalny;
- chondroprotektory;
- środki zwiotczające mięśnie;
- witaminy.
Do środków przeciwbólowych zalicza się leki niesteroidowe, które pomagają złagodzić ból. Większość z tych leków działa drażniąco na błonę śluzową przewodu pokarmowego.
Aby złagodzić proces zapalny, przepisuje się leki hormonalne. Do skutecznych leków steroidowych zaliczają się maści i tabletki na bazie glikokortykosteroidów.
Chondroprotektory zawierają substancje zastępujące składniki tkanki chrzęstnej – kwas hialuronowy i chondroitynę. Aby uzyskać trwały efekt przyjmowania takich leków, zaleca się dość długi kurs terapeutyczny.
Aby rozluźnić napięcie mięśniowe, zaleca się przyjmowanie leków zwiotczających mięśnie. Są to leki pomocnicze, łagodzące ból. Środek zwiotczający mięśnie podaje się pozajelitowo i wyłącznie pod nadzorem specjalisty. W leczeniu osteochondrozy stosuje się środki na bazie benzimidazolu i gliceryny. Mają dużą liczbę przeciwwskazań.
Aby utrzymać funkcjonowanie układu odpornościowego, przepisywane są kompleksy witaminowe. Mają pozytywny wpływ na obwodowy układ nerwowy. Kompozycja musi zawierać rozpuszczalne w tłuszczach witaminy E, D, C, E i witaminy z grupy B.
Maści zewnętrzne są dość skuteczne w leczeniu osteochondrozy. Pomagają łagodzić stany zapalne, rozgrzewają i łagodzą ból. Przed ich użyciem należy skonsultować się ze specjalistą.
Czy leki są skuteczne?
Leczenie farmakologiczne osteochondrozy szyjnej jest dość skuteczne. Pozwala pozbyć się procesu zapalnego i łagodzi ból. Aby uzyskać maksymalny efekt terapeutyczny, leki należy łączyć z ćwiczeniami leczniczymi i masażem.
Gimnastyka
Przed rozpoczęciem gimnastyki należy skonsultować się ze specjalistą. W okresie zaostrzeń lepiej unikać aktywności fizycznej. Ważne jest, aby gimnastyka nie powodowała zaostrzenia bólu.
Odniesienie. Wszystkie ćwiczenia są tak proste, jak to tylko możliwe i polegają na poruszaniu głową i izometrycznym napięciu mięśni.
Ten rodzaj gimnastyki można wykonywać zarówno w domu, jak i w pracy. Pozycją wyjściową dla prawie wszystkich ćwiczeń jest pozycja siedząca. 
Przybliżony zestaw ćwiczeń:
- Obróć głowę maksymalnie w prawo, a następnie w lewo. Ważne jest, aby nie wykonywać mocnych szarpnięć. Podczas obracania napięcie należy utrzymać przez 5 sekund.
- Przechylanie głowy w stronę barku. Powinieneś spróbować dotknąć ramienia uchem, ale nie powinieneś podnosić ręki. Ćwiczenie należy wykonywać z bezbolesną amplitudą.
- Okrągłe ruchy głowy w kierunku przeciwnym do ruchu wskazówek zegara i zgodnie z ruchem wskazówek zegara. Obroty należy wykonywać możliwie najwolniej.
To lekkie ćwiczenie pomoże rozciągnąć mięśnie. Aby przynosiła dobre efekty, taką gimnastykę należy wykonywać regularnie. W takim przypadku zwiększanie obciążenia powinno być stopniowe i bezbolesne.
Masaż
Masaż powinien być wykonywany wyłącznie przez profesjonalistę. Konieczne jest wykonanie pracy w obszarze szyjnym, części pleców i okolicy kołnierza. Można zastosować następujące techniki:
- głaskanie;
- ściskanie;
- sproszkowanie;
- ugniatanie.
Masaż nie powinien powodować bólu. Zabieg wykonany przez nieprofesjonalistów może tylko pogorszyć sytuację.
Środki ludowe do terapii domowej
Tradycyjne metody terapii mogą być stosowane jako dodatkowe. Mogą to być okłady ze świeżych liści chrzanu. Nakłada się je na okolicę szyjną i należy je trzymać przez noc.
Całkiem skuteczny jest kompres z tartych ziemniaków i miodu. Procedurę tę należy wykonywać nie częściej niż raz w tygodniu. Środki ludowe pomogą złagodzić stan pacjenta, ale nie wyleczą choroby.
Czy możliwe jest całkowite wyleczenie SCH?
Osteochondrozy szyjnej nie można całkowicie wyleczyć. Terapia ma na celu poprawę stanu pacjenta i zatrzymanie postępu choroby. Możliwe są okresowe nawroty, dlatego pacjent powinien uważnie monitorować swój stan. Im szybciej rozpocznie się leczenie, tym lepszy wynik.
Zapobieganie
Prawidłowe odżywianie
Prawidłowe odżywianie odgrywa ważną rolę w zapobieganiu osteochondrozie szyjnej. W diecie powinny znaleźć się produkty zawierające substancje syntetyzowane dla tkanki chrzęstnej. Może to być galaretowane mięso, galaretka lub żelatyna.
Ważny. W organizmie musi znajdować się wystarczająca ilość białka.
Występuje w rybach, bakłażanach i mięsie. Ważne jest monitorowanie bilansu wodnego. Brak wody może prowadzić do odwodnienia krążków międzykręgowych.
Konieczne jest wprowadzenie do diety produktów bogatych w witaminy i minerały. Na przykład świeże owoce, warzywa, owoce morza, wieprzowina i wołowina.
Aktywny tryb życia
Aktywny tryb życia zminimalizuje ryzyko rozwoju choroby. Kobietom nie zaleca się podnoszenia ciężarów przekraczających 10 kg. W przypadku problemów z kręgosłupem zaleca się noszenie specjalnego gorsetu.
Aby zapewnić jakość i długotrwały sen, najlepiej kupić specjalny materac i poduszkę ortopedyczną. Eksperci zalecają pływanie, ale lepiej unikać biegania i skakania. W okresie zaostrzenia nie należy odwiedzać łaźni.
Osteochondroza szyjki macicy jest częściej diagnozowana u kobiet. Ważne jest, aby z czasem zauważyć pierwsze oznaki odchyleń i rozpocząć leczenie. Im szybciej rozpocznie się terapię, tym będzie ona skuteczniejsza.