Według ocen międzynarodowej klasyfikacji chorób osteochondroza kręgosłupa lędźwiowego należy do dziesiątej grupy (ICD 10). Choroba ta jest jedną z najczęściej diagnozowanych schorzeń kręgosłupa.
Zmiany i powikłania w przebiegu choroby prowadzą do powstania przepuklin międzykręgowych, silnego bólu i dysfunkcji krążków międzykręgowych.
Chorobę tę odnotowuje się u 80% pacjentów zgłaszających się po pomoc z powodu bólu krzyża. Z reguły osteochondroza występuje w starszym wieku z powodu:
- zwiększone obciążenia przez całe życie w stosunku do dolnej części pleców,
- złoża soli wapiennej,
- zmiany związane z wiekiem.
Opis i objawy choroby
Charakterystyczne objawy patologii lędźwiowej obejmują następujące objawy:
- zmniejszona elastyczność i mobilność;
- trudności w skręcaniu, obracaniu, pochylaniu ciała;
- ogólne zmęczenie;
- zaburzenia snu;
- trudność w zaspokajaniu naturalnych potrzeb i samoopieki z powodu bólu;
- drażliwość, nagłe pocenie się;
- zimno lub mrowienie w nogach;
- objawy spazmatyczne w tętnicach stóp;
- zaburzenia funkcji seksualnych (u mężczyzn), cyklu miesiączkowego (u kobiet);
- żylaki.
Tak naprawdę na pytanie, czym jest osteochondroza kręgosłupa lędźwiowego, można odpowiedzieć następującymi tezami:
- Zmniejszenie odległości między krążkami międzykręgowymi, zaburzenie ich funkcjonalności, utrata wilgoci i elastyczności.
- Przeciążenie i chroniczne osłabienie mięśni kręgosłupa.
- Upośledzona zdolność krążków do absorpcji wstrząsów, ich częściowa deformacja i wpływ na zakończenia nerwowe powodujące ból (dotyczy III i IV stopnia choroby).
Przebieg choroby
Rozwój patologii następuje stopniowo. Zwyczajowo rozróżnia się 4 etapy historii choroby:
- Stopień pierwszy objawia się miejscowym bólem w okolicy lędźwiowej, który nasila się przy wysiłku fizycznym. Objaw ten sygnalizuje, że mięśnie są przeciążone i rozpoczął się proces deformacji krążków międzykręgowych. Ponadto pacjenci na tym etapie mogą odczuwać tępy ból pleców, promieniujący do okolicy pośladkowej, mrowienie i pieczenie. Z reguły ból pojawia się po noszeniu ciężkich przedmiotów lub nagłych ruchach.
- Drugi okres choroby charakteryzuje się początkiem deformacji otaczających tkanek, włóknistego pierścienia krążka i zmniejszeniem naturalnej odległości między kręgami. Rozwija się również ucisk (ściśnięcie) korzeni nerwowych. Na tym etapie pacjent może odczuwać ostry ból narastający podczas chodzenia. Może wystąpić uczucie pieczenia lub zimna w nogach. Rozwija się rozciąganie i wysuwanie dysku. Jeśli nastąpi bolesny atak, pacjent mechanicznie odchyla się w kierunku przeciwnym do źródła zespołu bólowego.
- Trzeci stopień charakteryzuje się ostatecznym zniszczeniem pierścieni dyskowych i pojawieniem się przepuklin międzykręgowych. Bóle dolnej części pleców stają się częstsze i silniejsze, promieniując do nóg i pleców, niezależnie od obciążenia i ruchu.
- Czwarty etap osteochondrozy charakteryzuje się nieprawidłowym wzrostem kręgów. Chrząstka ulega znaczącym procesom zanikowym. Ból może ustąpić, co wskazuje na utworzenie tkanki ochronnej, ale w żadnym wypadku nie jest to oznaką powrotu do zdrowia. Choroba na tym etapie najczęściej prowadzi do niepełnosprawności pacjenta.
Choroby współistniejące
Prawie identyczne objawy danej choroby charakteryzują się deformacją spondylozy odpowiedniej części ciała. Choroba ta należy do późnych stadiów osteochondrozy i ma następujące objawy:
- uczucie ciężkości pleców, szczególnie w ich dolnej części;
- ostry ból w pozycji siedzącej, podczas ruchu;
- ból w dolnej części pleców podczas zginania, rozciągania i innych ruchów.
Choroba ta charakteryzuje się dramatycznymi zmianami w kręgach z powstawaniem narośli kostnych, które podrażniają więzadła kręgosłupa. Wyrostki (osteofity) mogą osiągać znaczne rozmiary, powodować zrośnięcie części sąsiadujących kręgów i wywierać nacisk na korzenie nerwowe.
Konsekwencjami choroby, oprócz bólu, może być zmniejszenie mobilności, dyskomfort przy zmianie pogody i niepełnosprawność.
Choroba rozwija się głównie w starszym wieku na skutek nadmiernego obciążenia odcinka lędźwiowego i odkładania się soli wapiennych. U młodych osób spondyloza może rozwinąć się na skutek skrzywienia kręgosłupa i nieprawidłowego rozłożenia obciążeń na mięśnie pleców.
Gimnastyka prozdrowotna, fizjoterapia i zabiegi medyczne
Całkowite wyleczenie choroby nie jest możliwe. Pierwsze dwa etapy problemów zdrowotnych kręgosłupa można wyleczyć szybko i na długo. Oprócz leczenia farmakologicznego, które jest przepisywane przez lekarza po odpowiednim badaniu, pacjentom pokazano procedury fizyczne i sprzęt do ćwiczeń w przypadku osteochondrozy kręgosłupa lędźwiowego.
Należą do nich:
- masaż - może zmniejszyć ból, wzmocnić mięśnie okolicy lędźwiowej i rozluźnić problematyczne miejsca.
- Aktywność fizyczna, ćwiczenia wzmacniające mięśnie pleców.
- Amplipuls, efekt rezonansu magnetycznego.
- Jonoforeza i prądy diadynamiczne.
Optymalny wynik w leczeniu osteochondrozy kręgosłupa lędźwiowego osiąga się dzięki zintegrowanemu podejściu z wykorzystaniem tradycyjnej terapii, masażu, fizjoterapii i tradycyjnej medycyny. W celach profilaktycznych należy wzmacniać mięśnie pleców, nie unikać aktywności fizycznej i monitorować prawidłowe odżywianie. Nie zapomnij także o terminowym leczeniu innych chorób pleców i utrzymaniu zdrowego stylu życia.